2007/Jan/03

อยู่ๆก็รู้สึกรักบล๊อคนี้อะ
มะกี้ไปนั่งอ่านเอนทรี่เก่าๆที่เขียนไว้..
แบบว่าแอบอาลัย.. ความทรงจำที่ดีต่างๆ
อ่านแล้วคิดถึงมากมาย..

เรามักจะรู้สึกว่ามีความสุขตอนที่มันผ่านไป
แล้วกลับมาย้อนดู มากกว่าตอนที่เราทำมันเสียอีก

วันนี้คิดได้ว่า การเขียนบล๊อคนี่สำคัญที่สุดคือ
เก็บไว้ให้ตัวเองมาอ่านเมื่อเวลาผ่านไป

ปกติอัพทีนี่แบบว่า.. คอมเม้นต์พลีส
อยากให้คนอื่นมาอ่าน ถ้าอันนั้นคอมเม้นต์ศูนย์นี่
อารมณ์ แล้วกรูอัพไปเพื่อ.. ไรงี้..
แต่ไม่ใช่แล้วละ.. คือ ตอนนี้อาจจะไม่มีค่า
แต่ถ้าเวลาผ่านไปนานๆแล้วกลับมาดู
มันเป็นอะไรที่มีค่ามากๆเลยอะ..

จริงๆบล๊อคนี้ค่อนข้างกะอัพเล่นๆไม่ได้ซีเรียส
ไม่เหมือนแซงก้า กะ มิซิ ที่โคตรตั้งใจอัพ..
บล๊อคนี้แบบว่า ชิลอย่างแรง
เพราะเป็นภาษาไทยด้วยแหล่ะ ชิลล์เว่อร์
แต่ชอบอะ ชอบมากๆ เพราะว่า
ได้ระบายสิ่งที่อยู่ในใจได้หมดเปลือก
ชอบภาษาไทยวะ.. มันเขียนแล้วสะใจ
มันโดน มันใช่ มากกว่าภาษาอื่นอะ
ไอ้เรามันคนไทยนี่หว่า.. พูดภาษาไหนก้อ
ไม่ฮาเท่าภาษาไทย ไม่โดนเท่าภาษาไทย

จริงๆบอร์ดนี้ อัพเล่นๆมากๆเลยอะ.. แต่กลับ
รู้สึกดีอะ.. ต่อไปนี้ ตั้งใจอัพดีกว่า.. ตอนแรก
แทบจะปล่อยให้ร้างแล้วด้วย.. เสียดายอะ..
รักบล๊อคนี้โว้ย ต่อไปนี้จะพยายาม 大切にします

มะกี้ไปดูเอนทรี่เก่าๆมีแต่เรื่องราวดีๆฮาๆ
ไอ้จะพูดภาษาจีนงี้.. ฮ่าๆ.. อืมม์.. รู้สึกรักเร้นจ์
รักเพื่อนๆในบอร์ดเร้นจิด้วยอะ.. ตั้งแต่บอร์ด
รุ่นอีฟที่อยู่กันมา.. นานมากๆ.. บอร์ดตอนนี้
ไม่ค่อยได้คุยกะเพื่อนใหม่ๆเท่าไหร่เลยอะ
เพราะไม่มีเวลาด้วย ปีก่อนนี่คุยแหลก ทุก
ครั้งที่เปิดเนทคือ คุยเอ็ม ว่างั้นเลยดีกว่า..
แต่คิดถึงและรักช่วงเวลาแห่งนั้นอะ.. รู้สึกดี
ตอนนั้นแบบทุกคนให้เวลากะบอร์ดกะเอ็ม
คุยแหลกหลาน แต่ตอนนี้ยุ่งๆมีอะไรทำกัน
หมดเลย.. สอนหนังสือ ตามดารา ไปญี่ปุ่น
แล้วคนจีนหนีมั่งอะไรมั่ง.. เหอๆ แต่อยาก
ให้ช่วงเวลาดีๆเล่านั้นกลับมาอีก.. ชอบความ
ทรงจำที่ดีกับเพื่อนๆทุกๆคนในบอร์ดเลย...

O R A N G E R A N G E

โบว์ อันนี้แอบรู้จักมาก่อนตั้งแต่ยังไม่เคยคุย
เห็นว่าเคยไปดูไลฝ์ โหว.. สงสัยแฟนตัวยง
แอบซูฮก.. ตอนนั้นเราบ้าเร้นจิถึงขั้นไอซียู
เราคิดว่าเราเป็นสุดยอดแฟนพันธุ้แท้ใช้ได้เลย
แม้จะเพิ่งชอบมาใหม่ๆ แต่มีโบว์คนเดียวที่
เรายอมสยบให้ อยากรู้จักด้วยมากมาย เลยแอ็ด
เข้ามาในเอ็ม พอออนเจอกันครั้งแรก ตอนนั้น
โบว์เล่นที่ร้านเนตมั่ง แล้วมีเวลาไม่มาก ไอ้
เราก็แอบ เฮ้ยแอบอยากเจอมานาน เกรงมาก
ไม่รู้จะคุยไรดีตื่นเต้นไปหมด ฮ่าๆ.. จนตอนนี้
ได้คุยกันเยอะแยะมากมาย สนุกดี โบว์เป็น
คนน่ารักแล้วก็ฮาอยางรุนแรง.. มุขโบว์แบบ
ขำมาก .. อ่านแล้วโอ๊ยย ฮาชะมัดยาด คิดได้..
โอ้วๆๆ.. แล้วมีช่วงนึง ที่เราต่างก็ชอบดูนาง
บาปเหมือนกันด้วย ดีใจจัง 555 ตอนนั้นเรา
ชอบโบว์มากเลยตอนที่มีนางบาป เพราะคุย
แล้วมาถูกคอ.. ไม่ใช่เพราะนางบาปหรอกแต่
คุยเรื่องเร้นจ์แล้วก็สัพเพเหระด้วยเยอะมาก
ฮาเป็นบ้าเลย ตอนต้นๆปีอะ.. คิดถึงจัง คิดถึง
ช่วงเวลาพวกนั้นจังเลย.. โบว์เป็นคนที่เราเจอ
ในเอ็มบ่อยโคตะระรองจากน้องแพรเลยได้
คุยกันเยอะมากแถมบ้าเร้นจ์หัวปักหัวปำ
เหมือนกันด้วย คุยกะโบว์หนุกมากเลย อิอิ..
ตอนนั้นโบว์เป็นเจ้าแม่กดนานด้วยอะ 55555
แล้วก็ช่วยกันปั่นไอ้กระทู้บ้านั่น โคตรรรฮาอะ
อยากให้มีช่วงเวลาแบบนั้นอีกจังเลยเน๊อะ..
ตอนนี้บอร์ดเราร้างกันบ้าเลย โบว์ แถมโบว์
หนีไปบ้าเฮียโด่งอีก เราก็บ้านิวส์ พอกัน 555
แต่ว่า.. ปีนี้ในที่สุดเราก็ได้เจอกันเน๊อะ.. กร๊ากๆ
เว่อร์มากมาย.. โบว์น่ารักมากๆ ตัวจริงทั้งหน้า
ตาแล้วก็นิสัยเลย คุยด้วยแล้วรู้สึกชิลล์ๆดี อิอิ
สวยแล้วไม่หยิ่งดีมาก ชอบ 555 ลอยไม่ละนั่น
ยังไงโบว์ก็เป็นชอบเร้นจ์ตลอดไปอยู่แล้วเน๊อะ
ขอให้ได้ไปเจอกิ๊ ม้าๆ และ ทุกคนด้วยกัน 555

O R A N G E R A N G E

แพร น้องบ๊อบ.. กร๊ากๆ.. จำได้ป่าวเนี๊ยะ ฉายา
ตัวเองช่วงนั้น.. เพราะดูจากไซต์ทาวน์แอนด์
คันทรี่แล้วนาโอะมันชอบคนผมบ๊อบ 555.. ตอน
นั้นน้องแพรเลยบ้าบ๊อบไปเลยอะ.. กร๊ากๆ ฮาดี
น้องแพรเป็นน้องในบอร์ดเร้นจ์ที่สนิทที่สุดเลย
ช่วงที่คุยเป็นล่ำเป็นสันนี่วันละ 10 ชม.ยังมีเน๊อะ
เพราะว่าน้องแพรออนบ่อยสุดด้วยแหล่ะ แม้กะ
ทั่งบัดดี้เธอยังเกาะเอ็มเอสเอนไม่ปล่อย คนอื่น
หายไปหมดแล้ว แต่แพรยังอยู่ประมาณนั้น 555
เปอร์เซนต์ในการออนเอ็มแล้วเจอน้องแพรนี่
เกือบทะลุ 100 นะ ฮ่าๆ.. นั่นแหล่ะ ตอนนั้นเราก็
ออนบ่อยพอกัน.. แทบจะแย่งตำแหน่งได้ เรา
เลยคุยกะแพรบ่อยสุดแล้วก็สนิทมากสุด อิอิ..
ประมาณว่าหาเรื่องคุยได้ตลอด ขึ้นมาทีไรก็มี
เพื่อนคุยแน่นอนวางไว้ได้ ทักทุกครั้งที่ออนด้วย
น้องแพรก็บ้าเร้นจิมาก แต่ตอนอยู่บอร์ดอีฟไม่
ค่อยจะจำได้เท่าไหร่ จู่ๆก็แอบดังขึ้นนะเรา ฮ่าๆ
ได้ยินชื่อแพรครั้งแรก ตอนอีฟบอกว่า วันนี้จะ
ไปส่งของให้ยูคิมิกะแพรี่ ตอนนั้น แพรรี่ไหนฟ่ะ
ถ้าเป็นตอนนี้ก็ อ๋อ.. ไอ้น้อง นี่เอง.. อิอิ น้องแพร
แล้วน้องแพรก็เป็นคนเดียวที่สนิทกับเรากะเอิร์น
ด้วยมั๊ง.. เพราะออนเอ็มบ่อยนั่นแหล่ะ กร๊ากๆๆ..
แต่ตอนนี้เอิร์นหลุดจากวงจรไปแล้ว ไปเกาะพีพี
ฮ่าๆ.. ตอนไปเมกาก็มาซึ้งกันหน้าคอมหลายวัน
กับน้องแพร วาดรูปแพรจูงมือพี่บีมกะพี่เอินด้วย
อิอิ น่ารักโคตรๆอะ.. ชอบทำให้ประทับใจอยู่เรื่อย
น้องแพรเป็นคนที่พี่คุยได้เปิดใจมากๆเลยอะ ซึ่ง
เป็นอะไรที่ดีมาก.. นิสัยเราเลย.. ถ้าเก็บกดมันจะ
อึดอัด เออ แล้วก็เคยคุยโทรศัพท์กะน้องแพรด้วย
คิคิ.. เสียงแป๋นมาเชียว วันนั้นตื่นเต้นอ่าดิ.. กร๊ากๆ
โอ๊ยยยย เรื่องเกี่ยวกับน้องแพรมันเยอะมากมาก
มีเรื่องเป็นล้านๆเล่าไม่หมด ยาวสุดแล้วเนี๊ยะ 555

O R A N G E R A N G E

แอน แอนนี่ๆๆๆ .. เรารู้จักกับแอนนี่นานมาก นาน
สุดเลยรึป่าวว่า.. รู้สึกจะใช่.. ดีใจมากมากเลย จริงๆ
แอนเป็นเพื่อนคนเดียวที่รู้จักจากที่อื่น ไม่ใช่บอร์ด
รู้จักกันที่บล๊อคเรา ซึ่งแอนรู้มาจากไลฟ์เจอนัลใช่ปะ
ดีใจมากมากมากที่ได้เจอกับแอน แอนให้อะไรเรา
เยอะมากๆจนเราอึ้งอะ.. ว่าคนแบบนี้มีในโลกด้วย
เหรอ ตั้งแต่คลิ๊ปแมกกาซีน นึกว่าจะซี ดันฉีกมาให้
แล้วตัวเองก็ได้ข่าวว่าชอบเหมือนกันไม่ใช่เร๊อะ เรา
อึ้งมากอะ.. ต่อไป แอนก็อะไรเราอีกเยอะมากๆเลย
คือ สุดยอดใจดี แถมช่วยเราเรื่องภาษาญี่ปุ่น เรื่อง
สอบวัดระดับ เรื่องสอบทุน เยอะมากเลย ขอบคุณ
แอนมากๆ แอนเป็นผู้มีพระคุณกับเรามากที่สุดเลย
คุยกะแอนในเอ็มก็สนุกมากๆ รู้สึกเราเข้าขากันได้ดี
แล้วก็คุยเรื่องส่วนตัวได้แบบเปิดใจมากๆด้วย รู้สึกดี
มากๆอะ.. แต่คิดถึงตอนแอนอยู่เมืองไทยอะ ชอบ
ตอนต้นๆปีก่อนเราไปเมกาอะ หลังจากเราไปเมกา
แล้วกลับมา แอนก็ไปญี่ปุ่นแล้ว แล้วเราก็ไม่ค่อยได้
เม้าธ์กันมันส์ๆอีกแล้วอะ.. โคตรคิดถึงแอนเลย แต่
แอบน้อยใจตอนหลังไปกิ๊กกะแพร.. เข้าใจว่าเป็น
แฟนนาโอะเหมือนกันแต่อย่าลืมเราน้า.. แอนเป็น
เพื่อนที่เรารู้สึกอยากเป็นเพื่อนในชีวิตจริงด้วยมาก
สุดเลย รู้สึกนิสัยมันเหมือนกัน เข้ากันได้มากๆอ่า..
แล้วเราชอบใครแล้วชอบทุ่มเทใจ 100 เปอร์เซนต์
มันเลยเฮิร์ธง่าย.. นี่บ่นไรแล้วไม่รู้ หึหึ.. ช่างมัน ต่อๆ
แล้วแอนก็ชอบชม ให้กำลังใจเรา เรารู้สึกดี มีพลัง
ได้เพราะแอนหลายครั้งมากเลย ขอบคุณมากนะ..
เวลาเราสอบระดับสองเราเอากระดาษที่แอนส่งมา
ให้เรา เขียนบอกให้เราพยายามอะ เราจะร้องไห้..
แอนหวังดีและเป็นกำลังใจให้ตลอดเลย.. สักวันเรา
ต้องได้เจอกันที่ญี่ปุ่นนะ ต้องได้ไปดูเร้นจิด้วยกัน
เข้าพิธีงานแต่งคู่กันกับกิ๊กะนาโอะ.. ไม่ใช่แหล่ะ 555
(น้องแพร เคลียร์กันเอง กร๊ากๆ) แอนรู้มั๊ย เราทำ
ทุกวันนี้ตามเป้าหมายชีวิต คือ การได้ทุนไปญี่ปุ่น
และแอนเป็นกำลังใจที่ดีที่สุดของเรา ขอบคุณนะ

O R A N G E R A N G E

เทล เทลุจัง อิอิ.. เรารู้จักเทลวันแรกก็เหมือนรู้จัก
มาสิบปีแล้ว .. อีนี่ก็เว่อร์ไป 555 คือว่า เทลเป็นคน
ที่เขียนเมลล์ยาวมากๆ เราไม่เคยเขียนเมลล์กะใคร
ได้ยาวเท่าเขียนหาเทลลเลย จำได้เลย 22 เคบีอะ
นั่นคือยาวสุดในชีวิต .. แล้วเทลก็ตอบเรามา 25 เคบี
เราช๊อคมาก 555 ตอนนั้นความรู้สึกเราต่อบอร์ดอีฟ
กำลังอยู่ในขั้นวิกฤตแล้วได้เทลมา มีอุดมคติร่วมกัน
พอดี 555 เลยเม้าธ์กัน หรือเรียกว่า ถกประเด็นดี นั่น
แหล่ะ คุยกันอย่างดุเดือดมาก.. แถม เทลเป็นเพื่อน
คนแรกในบอร์ดที่เราคุยโทรศัพท์ด้วย 555 เพราะว่า
เรากลัวมาก แล้วเทลชอบมาก เทลเลยโทรมาหาเรา
เยี่ยงปกติ.. วันแรกที่คุยกะเทล เราคุยไปปากสั่นไป
ไม่ใช่สั่นธรรมดาด้วย สั่นแบบปิดปากไม่ได้แล้วอะ..
ต้องพยายามกัดฟัน เหอๆ. คือ เราตื่นเต้นมากๆ กับ
การพูดคุยหรือเจอเพื่อนในเนตอะเทล 555 มากจริงๆ
แต่ก็ทำให้เรารู้สึกว่าเทลมีตัวตนมากกว่าคนอื่น 555
เพราะได้ยินเสียง 555 เออ.. ขอบคุณเทลมากเลยที่
ตอนนั้นโผล่มาได้บอร์ดอะ.. ทำให้เราได้ระบายความ
เจ็บปวด ระทมใจ 555 แล้วก็ได้บอร์ดใหม่ด้วย อิอิ..
ตอนนั้นกระทู้ในบอร์ดแทบทุกกระทู้จะมีคอมเม้นต์
ใหม่หมดเลย เราไปดูเป็นของเทลทุกอันเลยอะ
เทลน่ารักมากที่คอยคิดถึงจิตใจผู้อื่น กลัวเค้ามา
ให้ของ ให้อะไรแล้วไม่มีใครสนใจ เทลนิสัยดีสุดๆ
ชอบคนนิสัยแบบเทลมากๆเลยอะ คิดถึงคนอื่นสุดๆ
อืมม์.. ต่อมา เทลยังจะมาชวนเราไปดูคอนแบกตีท
กร๊ากๆ.. เรารู้สึกว่าเทลเป็นแบบจู่โจมมากในการผูก
สัมพันธ์ เทลเอ๊าโกอึ้งสุดๆ แบบว่า ลุยๆ ไปไหนไป..
เข้าหาคนง่ายๆมากๆ เราเลยถูกเทลชวนบ่อย อิอิ
แต่เราก็ไม่กล้าเจอเทล ทั้งๆที่อยู่ในฮอลล์เดียวกัน
แต่ในที่สุดเราก็ได้เจอกันในที่สุดเน๊อะ.. อิอิ.. เทล
น่ารักมากๆ เทลเป็นคนเฟรนลี่อย่างรุนแรง อ่อๆๆ
แต่ว่าเราเห็นเทลก่อนวันประกวดแหล่ะ เจอที่หน้า
ต่างห้องเกะที่บิ๊กอะแหล่ะ ตอนไปร้องเล่นๆหนึ่งวัน
ก่อนวันจริง ใช่ป่าววะ.. อืมม์.. ตื่นเต้นมากมาย 555
แล้วเทลก็แนะนำอะไรดีๆให้เราเยอะมากๆๆๆเลยอะ
แล้วก็ให้รางวัลที่เทลเล่นจากวีได้ด้วย สุดยอดมากๆ
ประทับใจโคตร.. คือ หายากแล้วเทลอุตส่าห์ได้
แล้วอุตส่าห์มาให้เราอีกอะ.. แล้วก็ชวนไปทำไบต์
ด้วยอะ.. แถมไปประกวดเกะ เทลก็เป็นคนแนะนำ
คือ เทลมีอะไรดีๆก็มาชวนเราหมดเลย ขอบคุณน้า..
เทลคอยช่วยเรื่องญี่ปุ่นเราด้วยอะ ได้คุยกันเรื่องญี่
ปุ่นเยอะดี สนุก อิอิ.. เรารู้สึกว่า เทล ทรีทเราเหมือน
เพื่อนในชีวิตจริงเลยประทับใจมากๆ เทลเป็นคนที่นิ
สัยดีมากๆเลย ดีใจที่ได้รู้จักกะเทลน้า..

O R A N G E R A N G E

อุม เมียปะป๊า.. ฮ่าๆ พูดถึงอุม ก่อนพูดไร ขอฮาก่อน
อุมเป็นคนฮามากมากมากมาก มากถึงมากทีสุด..
คุยกะอุมทีไรพิมพ์แทบไม่ทันเพราะว่าฮามาก ต้อง
มีเวลาหยุดหัวเราะท้องแข็งก่อน.. กร๊ากๆ.. ตอนแรก
ที่รู้จักอุมคือ เป็นเพื่อนเทล ที่ชอบฮิโรกิ.... กรี๊ดดดด
ตอนนั้นแอบคิดว่าอุมเป็นศัตรูนัมเบอร์วัน หึหึ.. เพราะ
ไอ้แก่ เอ๊ย ไอ้กิ๊ ต้องเป็นคนเราคนเดียวววเท่านั้น.. 555
ค่อยยังชั่วอุมเปลี่ยนไปชอบยามะโดยฉับไว ดีมาก อิๆ
เราเลยเป็นเพื่อนกันได้ กร๊ากๆ..จริงๆอุมไม่ค่อยบ้า
เร้นจ์แล้วใช่มิ หนักไปทางป่ะป๊า (หนักอย่างแรง.. 555)
แต่เร้นจ์ก็ทำให้เราได้รู้จักกันเน๊อะ.. อืมม์.. เราเลยไม่
ค่อยได้คุยเรื่องเร้นจ์ ออนทีไรก็คุยแต่เรื่องปาหี่ๆ แปล
ว่า สัพเพเหระบ้าบอ เน้นฮาๆ ไรงี้.. แล้วก็เรื่องมีสาระคือ
ภาษาญี่ปุ่นและสิ่งที่เกี่ยวข้อง.. คุยกะอุมสนุกมากๆเลย
ฮามาก ปาหี่มาก แล้วก็ความสนใจเหมือนกันๆ ชอบอะ
แล้วเราก็บ้ามิซิ เล่นกันบ้าระห่ำ เป็นเจ้าแม่มิซิ อิอิอิ..
แต่ตอนหลังอุมหนีไปเป็น ครูได้ไงอ่า เลยไม่ค่อยได้
เล่นเนตเลย มิซิก็ร้างอะ.. คิดถึงมากๆ.. ช่วยกลับมาที
แต่อย่านัดเจอ อันนี้อีกเรื่อง 555 แต่วันนั้นที่เราไปเจอ
กัน ดีใจนะ.. อิอิ.. อุมเฟรนด์